Ιδιοκτήτης παραδοσιακού καφενείου στο Καπάνι μετέτρεψε το κλειστό μαγαζί του σε μαγειρείο για άστεγους και ανθρώπους με προβλήματα υγείας. Ξέρει άλλωστε πώς είναι να ζεις στον δρόμο ως πρώην χρήστης και ο ίδιος, γι' αυτό και στη διανομή φαγητού, δεν παραλείπει τους άστεγους χρήστες ουσιών που διαμένουν προσωρινά σε χώρο της ΔΕΘ, με πρωτοβουλία του δήμου Θεσσαλονίκης και του ΟΚΑΝΑ.
Μπορεί ο κορονοϊός να ανάγκασε τον Δημήτρη Παντζαρτζίδη να κλείσει το κατάστημά του αλλά η κουζίνα του, από τις 13 Απριλίου, «χορταίνει» αλληλεγγύη όσους δεν έχουν σπίτι για να μείνουν.
«Με άγγιξε αυτή η κατάσταση γιατί παλαιότερα έχω κι εγώ περάσει παρόμοια φάση και η χαρά μου να μπορώ να προσφέρω αυτά τα πράγματα στους ανθρώπους είναι κάτι που δεν πληρώνεται. Να είσαι από κάτω, να σηκωθείς, να σταθείς και να πας να φροντίσεις αυτούς τους ανθρώπους είναι ό,τι πιο πολύτιμο μου 'χει συμβεί στη ζωή μου», λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο κ. Παντζαρτζίδης από το μικρό μαγέρικο, όπου κάθε μέρα, με μια ομάδα εθελοντών, ετοιμάζει γεύματα με πρώτες ύλες που τους προμηθεύει ο δήμος Θεσσαλονίκης.
«Η προσπάθεια ξεκίνησε σε συνεννόηση με όλα τα παιδιά του μαγαζιού για να μπορέσουμε να δώσουμε λίγη αγάπη και φροντίδα στους ανθρώπους που βρίσκονται στον δρόμο. Είμαστε άνθρωποι που έχουμε περάσει από αυτή την κατάσταση, ξέρουμε πόσο δύσκολα είναι να είσαι στον δρόμο και τώρα νιώθουμε πάρα πολύ περήφανοι που μπορούμε να προσφέρουμε αυτές τις μερίδες», σημειώνει ο κ. Παντζαρτζίδης, προσθέτοντας ότι η διανομή ξεκίνησε στις 13 Απριλίου, σε συνεργασία με τον αντιδήμαρχο κοινωνικής πολιτικής του δήμου Θεσσαλονίκης Χάρη Αηδονόπουλο, με τα γεύματα στην προσωρινή δομή αστέγων που στήθηκε, λόγω του κορονοϊού, σε περίπτερο της ΔΕΘ σε συνεργασία με τον ΟΚΑΝΑ.
«Ωστόσο», συνεχίζει, «η διανομή επεκτάθηκε και σε άστεγους που κοιμούνται σε διάφορα σημεία στο κέντρο αλλά και σε άλλους που δεν μπορούν, λόγω προβλημάτων υγείας, να ετοιμάσουν ένα γεύμα και είναι ανήμποροι να βγουν από το σπίτι τους». Χαρακτηριστική περίπτωση είναι ο κ. Αντώνης, ο οποίος μένει με την ηλικιωμένη σύζυγό του και τον γιο του, σε ένα διώροφο σπίτι στην Ανω Πόλη. Με πολλά προβλήματα υγείας όλη η οικογένεια, αδυνατούσε να φροντίσει για τα γεύματά της, καθώς δεν μπορούσε κανείς να κατέβει ούτε τις σκάλες, οπότε τη λύση ανέλαβε η ομάδα εθελοντών.
«Πηγαίνουμε κάθε μεσημέρι κάτω από το σπίτι τους, ο κυρ Αντώνης μας πετάει έναν γάντζο από το μπαλκόνι και εκεί του βάζουμε τη σακούλα με τις μερίδες φαγητού», αναφέρει ο κ. Παντζαρτζίδης.
Η διανομή... αλληλεγγύης ξεκινάει καθημερινά από το Καπάνι με αυτοκίνητα εθελοντών και τηρώντας όλους τους κανόνες ασφαλείας, λόγω της πανδημίας, διασχίζει τη δυτική Θεσσαλονίκη και την Ανω Πόλη και καταλήγει με ενδιάμεσες στάσεις, στη ΔΕΘ. Εκτός από τους άστεγους, η ομάδα μοιράζει φαγητό σε ανθρώπους που μένουν μόνοι τους σε διαμερίσματα και δεν μπορούν να μετακινηθούν λόγω σοβαρών προβλημάτων υγείας.
«Κάθε μέρα, πηγαίνουμε 15 μερίδες στη ΔΕΘ και άλλες 30 τις μοιράζουμε πόρτα πόρτα και δρόμο δρόμο», λέει ο ιδιοκτήτης του καφενείου.
Χρήστες και αστεγία
Ένα πιάτο ζεστή ψαρόσουπα και ψωμί περιελάμβανε το χθεσινό γεύμα των 15 ατόμων που φιλοξενούνται προσωρινά στη ΔΕΘ. Η δομή έχει ιδιαίτερα χαρακτηριστικά λειτουργίας καθώς, όπως εξήγησε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο Γιάννης Λιγδάς από την υπηρεσία «streetwork» του OKANA, υπάρχουν περιορισμοί κινήσεων.
«Στο πλαίσιο των κανονισμών του προσωρινού ξενώνα, απαγορεύεται η χρήση ναρκωτικών και οι φιλοξενούμενοι μπορούν να βγαίνουν έξω για συγκεκριμένο λόγο και ώρες. Δυσκολεύονται βέβαια να προσαρμοστούν, όπως και στη συγκατοίκηση γιατί έξω κοιμούνται ο καθένας μόνος του αλλά, από την άλλη, εδώ έχουν φροντίδα, νοιάξιμο και καθαριότητα», σημειώνει ο κ. Λιγδάς.
Από την πλευρά της, η κοινωνική λειτουργός στον ΟΚΑΝΑ Μαρία Νικολούζου, διευκρινίζει ότι γίνονται προσπάθειες, κατά την παραμονή των ανθρώπων στη δομή, να προμηθευτούν έγγραφα που τους λείπουν και είναι απαραίτητα για να πάρουν φάρμακα και να λάβουν τα επιδόματα που δικαιούνται. Καταλήγοντας πάντως και οι δύο εργαζόμενοι του ΟΚΑΝΑ, αναφέρθηκαν στην «επόμενη μέρα μετά τον κορονοϊό» ξεκαθαρίζοντας ότι «αν και οι ανάγκες των χρηστών είναι πάρα πολλές, εντούτοις δεν υπάρχουν αρκετές δομές για την υποστήριξή τους».