Δείτε το κείμενο
Με βαθιά θλίψη και συγκίνηση αποχαιρετούμε τον Κώστα Βαφείδη, έναν άνθρωπο που αφιέρωσε μεγάλο μέρος της ζωής του στην υπηρεσία του Προσκοπισμού, με ανιδιοτέλεια, ήθος και αστείρευτη αγάπη.
Για το Σύστημά μας, ιδιαίτερα κατά τις δεκαετίες του 1990 και του 2000, υπήρξε μια ξεχωριστή μορφή και σημείο αναφοράς. Με τη γνώση, την εμπειρία και τη σοφία του στάθηκε δίπλα σε βαθμοφόρους και νέους, καθοδηγώντας, εμπνέοντας και στηρίζοντας κάθε προσπάθεια με τον διακριτικό αλλά ουσιαστικό τρόπο που τον χαρακτήριζε.
Ο Κώστας δεν δίδαξε μόνο ναυτοπροσκοπικές γνώσεις και δεξιότητες. Δίδαξε αξίες. Δίδαξε ήθος, υπευθυνότητα, προσφορά και αγάπη για τον συνάνθρωπο. Άφησε πίσω του ένα ανεξίτηλο αποτύπωμα στις καρδιές όλων όσοι είχαν την τύχη να τον γνωρίσουν και να πορευτούν δίπλα του.
Έχουμε τόσα πολλά να θυμόμαστε από σένα. Τις αμέτρητες πλεύσεις μας, το μπρίκι με τον ελληνικό καφέ που σιγόβραζε μέσα στη βάρκα, τα ατελείωτα πειράγματα και τις ιστορίες σου. Τα βράδια στη θάλασσα, όταν μας μάθαινες να αναγνωρίζουμε τους αστερισμούς κοιτώντας τον ουρανό. Τη χαρακτηριστική σου φωνή που ακουγόταν πάντα δυνατή και γνώριμη, και εκείνο το μοναδικό, αληθινό και μεταδοτικό γέλιο σου που γέμιζε κάθε παρέα με ζεστασιά και χαρά. Είναι αυτές οι μικρές και πολύτιμες στιγμές που θα κρατήσουμε για πάντα μέσα μας.
Η παρουσία του θα συνεχίσει να ταξιδεύει μαζί μας μέσα από τη δεύτερη φαλαινίδα του Συστήματός μας, την «Κωνσταντινούπολη», την οποία κατασκεύασε και δώρισε με μεράκι, αγάπη και αφοσίωση. Δεν μας χάρισε απλώς μια βάρκα, μας άφησε ένα κομμάτι της ψυχής του. Κάθε φορά που η «Κωνσταντινούπολη» θα ανοίγεται στη θάλασσα, θα μας θυμίζει τον άνθρωπο που πίστεψε στους νέους, στην αξία της προσκοπικής ζωής και στη δύναμη της προσφοράς.
Σήμερα τον αποχαιρετούμε με βαθιά ευγνωμοσύνη και σεβασμό. Η απουσία του αφήνει ένα δυσαναπλήρωτο κενό, όμως η παρακαταθήκη που μας άφησε θα συνεχίσει να φωτίζει τον δρόμο μας και να εμπνέει τις γενιές που ακολουθούν.
Καλό σου ταξίδι, Κώστα.
Οι άνθρωποι που προσφέρουν τόσο γενναιόδωρα δεν φεύγουν ποτέ πραγματικά. Συνεχίζουν να ζουν στις αναμνήσεις μας, στις αξίες που δίδαξαν, στις ιστορίες που θα διηγούμαστε και σε κάθε πανί που θα φουσκώνει από τον άνεμο πάνω στη θάλασσα.
Σε ευχαριστούμε για όλα. Η μνήμη σου θα παραμείνει ζωντανή και η προσφορά σου θα μας συνοδεύει σε κάθε νέο μας ταξίδι.
Αιωνία σου η μνήμη.